რეზოლუცია საეკლესიო კალენდრის შესახებ

მოსკოვი 17 ივლისი 1948.

1. საერთო საეკლესიო ერთობის შენარჩუნების მიზნით, მართლმადიდებელი, ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურთა და წარმომადგენელთა თათბირმა განიხილა კალენდრის საკითხი და მივიდა დასკვნამდე რომ მართლმადიდებელი ეკლესიისათვის კალენდრის ღირებულება, ძირითადად, წმინდა პასექის დღესასწაულობის დროსთან მისი დამოკიდებულებითაა განსაზღვრული, რადგან ბიბლიური სჯულდების საფუძველზე და კრების განჩინებათა თანახმად ეს დღესასწაული ყველგან ერთსა და იმავე დროს, კვირა დღეს, მაგრამ იუდაური პასექთან არა ერთდროულად, უნდა აღესრულოს. ამ საეკლესიო მოთხოვნას ალექსანდრიული პასქალია სრულად აკმაყოფილებს.

2. რათა ავტოკეფალურ ეკლესიაში არსებული სხვადასხვა კალენდრული სისტემის მიზნით წმ. პასექის დღესასწაულთან დაკავშირებული უთანხმოება აეცილებინა, თათბირმა მთელი მართლმადიდებლური მსოფლიოსათვის წმ. პასექის დღესასწაულის აღსრულება აუცილებლად ალექსანდრიული პასქალიის თანახმად, მხოლოდ ძვ. (იულიანური) სტილით მიიჩნია.

3. იმდრომდე სანამ ყველაზე სრულყოფილი კალენდარი შემუშავდება და დამტკიცდება, თათბირი მიიჩნევს, რომ უძრავი დღესასწაულებისათვის ყოველ ავტოკეფალურ ეკლესიას შეუძლია ამ ეკლესიაში არსებული კალენდრით ისარგებლოს.

4. სამღვდელო დასისა და ერისკაცთათვის თათბირი აუცილებლად მიიჩნევს იმ ადგილობრივი ეკლესიის სტილის დაცვას, რომლის ფარგლებშიც ისინი ცხოვრობენ, როგორც ამ ეკლესიის ერთ ჩვეულებათაგანს, რომელთაც ერტობისა და სიყვარულის დაცვისათვის წმ. კანონები გვამცნობენ.

და ხელს აწერენ:

მდაბალი ალექსი, წყალობითა ღმრთისათა, მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი.

მდაბალი კალისტრატე, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი.

სერბეთის პატრიარქი გაბრიელი

რუმინეთის პატრიარქი იუსტინე.

ბულგარეთის პატრიარქი სტეფანე.

ანტიოქიის ეკლესიის სახელით ემესის მიტროპოლიტი ალექსანდრე და ლიბანის მიტროპოლიტი ილია.

ალექსანდრიის ეკლესიის წარმომადგენლები.

პოლონეტის ეკლესია, ბელოსყოკის და ბელის არქიეპისკოპოსი ტიმოთე.

ალბანეთის ეკლესია, კორინთოს ეპისკოპოსი პაისი, მოსკოვის საპატრიარქოს ეგზარქოსი ჩეხოსლოვაკიაში, ელეფთერი, პრაღისა და თურქეთის არქიეპისკოპოსი.

ვფიქრობ ეს დოკუმენტი ყურადსაღებია, იმ გაგებით რომ ნებისმიერი საკითხი ეკლესიაში (არა დოგმატური) უნდა გამომდინარეობდეს ეკლესიის ერთიანობის პრინციპიდან.

იოანე ოქროპირი ასეთ რამეს ამბობს: “თვით აღდგომის სხვადასხვა დროს აღნიშვნაც კი არაფერია იმასთან, ვიდრე ეკლესიის ერთიანობის დარღვევა.

გაზეთ “მადლის” 1996 წლის ოტომბრის ნომერი.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s